ทำไมเราต้องเดินตามคนที่เรารัก
หากเราหาเหตุผลให้กับตัวเอง
ว่าทำไมเราถึงรักคนๆ นี้นัก
แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง. . .รักเพราะรัก
ฟังดูอาจเลื่อนลอยไร้จุดหมายเกินไป
แต่สำหรับคนที่รักกัน เหตุผลเพียงแค่นี้
ก็เพียงพอที่จะสานต่อความรักให้อยู่ต่อไป
แต่กับคนที่เรารักเขา แล้วเขาไม่รักเรา
ไม่เคยจะมองเห็นแม้แต่คุณค่าในตัวเรา
ต่อให้เราหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
หรือให้เหตุผลมากมายในคำว่ารักที่เรามีให้
เขาก็คงมองไม่เห็นมันเหมือนกัน
และกับคนประเภทนี้ ยิ่งเราเรียกร้องมากแค่ไหน
ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจให้กับเราเท่านั้น
ถ้าคุณมีความสุขกับมันก็ดีไป
แต่สุข. . .แล้วเหนื่อยใจก็น่าคิดเหมือนกัน
คนเราเหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
ต้องหาทางออกที่ทำให้เราดีขึ้น
กับเรื่องของความรักก็เช่นกัน
เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน
คงต้องพักซะบ้าง
ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง
แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
คุณอาจรู้สึกดีกว่าการต้องวิ่งตามใครคนนั้น
อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . .
การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้นไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย
